Żwirownia, biogazownia, wieża telekomunikacyjna i co jeszcze? Wójt ustala, radni głosują, sołtysi milczą?

Piotr Kociewski6 min czytania
Żwirownia, biogazownia, wieża telekomunikacyjna i co jeszcze? Wójt ustala, radni głosują, sołtysi milczą?

Barchnowy, Stary Las, Koteże. Trzy miejscowości, trzy budzące kontrowersje inwestycje i jeden powracający problem: mieszkańcy, którzy nie czują odpowiednio informowani o przedsięwzięciach mogących zmienić ich najbliższe otoczenie. Czy los spokojnej okolicy Barchnowy został rozstrzygnięty na długo przed tym, zanim mieszkańcy dowiedzieli się o planowanej żwirowni? 12 czerwca 2026 roku Rada Gminy Starogard Gdański uchwaliła przedstawiony przez wójta Artura Osnowskiego plan ogólny gminy. Uwzględniono w nim wniosek właściciela nieruchomości o umożliwienie działalności górniczej, co jest niczym zielone światło dla inwestycji. Tymczasem mieszkańcy dopiero niedawno zaczęli dowiadywać się o przedsięwzięciu a inne czekają jeszcze na upublicznienie. Czy mieszkańcy sołectwa Kokoszkowy mogą spać spokojnie?
Czerwiec 2026. Wójt przedstawia plan, radni go uchwalają
W sprawie żwirowni w Barchnowach szczególnie ważna okazuje się data 12 czerwca 2026 roku. To właśnie wtedy Rada Gminy Starogard Gdański podjęła uchwałę nr XXVI/248/2026 w sprawie uchwalenia planu ogólnego gminy. Dokument przygotowany przez administrację wójta Artura Osnowskiego określa zasady przyszłego zagospodarowania przestrzennego na obszarze całej gminy.
W toku prac planistycznych został uwzględniony wniosek właściciela gruntu o dopuszczenie przeznaczenia związanego z działalnością górniczą w miejscowości Barchnowy.
To właśnie ten element wymaga szczególnej uwagi.
Nie była to jeszcze zgoda na rozpoczęcie wydobycia. Była to jednak decyzja mogąca mieć zasadnicze znaczenie dla dalszych możliwości realizacji inwestycji, ponieważ plan ogólny jest aktem prawa miejscowego.
Warto postawić pytanie: czy już na etapie przygotowywania planu ogólnego dostatecznie rozważono konsekwencje dopuszczenia działalności górniczej w sąsiedztwie rozwijającej się zabudowy mieszkaniowej?
Czy wójt mógł powiedzieć inwestorowi „nie”?
To jedno z najważniejszych pytań w całej sprawie.
Sam fakt złożenia wniosku o określone przeznaczenie nieruchomości nie zobowiązuje Wójta do jego automatycznego uwzględnienia.
Dlaczego zatem w przypadku działki w Barchnowach został uwzględniony?
Czy rozpatrywano konflikt z sąsiednią zabudową mieszkaniową?
Gdyby plan ogólny nie dopuszczał działalności górniczej, mogłoby to istotnie utrudnić lub uniemożliwić realizację przedsięwzięcia w proponowanym kształcie.
Najważniejsze pytanie pozostaje aktualne: dlaczego administracja wójta zaproponowała takie rozwiązanie planistyczne i czy radni mieli pełną świadomość jego konsekwencji dla mieszkańców miejscowości Barchnowy?
Radni zagłosowali. Czy wiedzieli, na co się zgadzają?
Plan ogólny nie został uchwalony samodzielnie przez wójta. Ostateczna decyzja należała do Rady Gminy Starogard Gdański, która 12 czerwca przyjęła uchwałę.
Czy radni wiedzieli, że w pobliżu domów jednorodzinnych planowana jest żwirownia? Czy ktokolwiek zapytał o stanowisko mieszkańców Lipinek, Owidzu, Barchnów i Jabłowa?
Czy w trakcie debaty padły pytania o hałas, zapylenie, bezpieczeństwo ruchu drogowego i wpływ inwestycji na najbliższe otoczenie?
To powinno zostać wyjaśnione.
Wrzesień 2026. Wójt podejmuje zawieszone postępowanie
Kolejny ważny dokument pochodzi z 28 września 2026 roku.
To oficjalne obwieszczenie Urzędu Gminy Starogard Gdański, oznaczone sygnaturą PPN.6220.3.2025.
Wójt poinformował w nim o wydaniu postanowienia dotyczącego podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia: „Eksploatacja piasku ze złoża Barchnowy I na części działki nr 60/1 obręb Barchnowy”.
Z dokumentu wynika, że inwestorem jest Krzysztof Marszalec, reprezentowany przez pełnomocnika Tomasza Kwaśniewskiego.
Raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został przekazany przy piśmie z 9 września 2026 roku, które wpłynęło do urzędu 14 września.
Po otrzymaniu raportu wójt podjął zawieszone postępowanie.
Wystąpił również do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Gdańsku oraz Dyrektora Zarządu Zlewni w Tczewie o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia.
Co szczególnie istotne, sygnatura sprawy wskazuje na rok 2025, czyli przed uchwaleniem planu ogólnego w czerwcu 2026 roku.
Czy w chwili głosowania nad planem ogólnym wójt i radni wiedzieli już, że dla tej nieruchomości prowadzone jest postępowanie środowiskowe dotyczące wydobycia piasku?
Jeżeli tak, czy informacja ta została przedstawiona mieszkańcom?
Czerwcowa uchwała i wrześniowe postępowanie. Przypadkowa kolejność?
Zestawienie dat pokazuje sekwencję zdarzeń, która wymaga wyjaśnienia.
Najpierw, 12 czerwca 2026 roku, Rada Gminy uchwaliła plan ogólny.
Następnie, 14 września, do urzędu wpłynął raport oddziaływania planowanej żwirowni na środowisko.
Wreszcie 28 września wójt wydał obwieszczenie o podjęciu zawieszonego postępowania.
Nie można na tej podstawie twierdzić, że postępowanie było z góry rozstrzygnięte. Nie można jednak również ignorować znaczenia wcześniejszych decyzji planistycznych.
Czy przyjęcie określonych ustaleń planu ogólnego ułatwiło inwestorowi dalsze starania o uruchomienie żwirowni?
Czy mieszkańcy wiedzieli, że decyzje mogące mieć wpływ na ich przyszłe otoczenie zapadały już kilka miesięcy wcześniej?
Sołtys i radny Rafał Wąsik – jego rola?
W całej sprawie pojawia się jeszcze jedno nazwisko - Rafał Wąsik, sołtys Barchnów, który jednocześnie sprawuje mandat radnego Rady Gminy Starogard Gdański.
To właśnie ta podwójna funkcja rodzi szczególnie ważne pytania.
Czy Rafał Wąsik wiedział, że przyjmowane rozwiązania planistyczne mogą otworzyć drogę do uruchomienia żwirowni w jego własnym sołectwie?
Jeżeli wiedział o inwestycji, dlaczego nie podjął szerszych działań informacyjnych? Jeżeli nie wiedział, jak to możliwe, że radny i sołtys miejscowości, w której planowane jest tak duże przedsięwzięcie, nie miał wiedzy o jego przygotowywaniu?
Sołtys jest przedstawicielem lokalnej społeczności, a radny uczestniczy w podejmowaniu decyzji dotyczących przyszłości całej gminy. Trudno więc pominąć jego rolę w sprawie
Jako sołtysi milczą – jako radni głosują
Czy można jednocześnie być lojalnym wobec wójta i skutecznie reprezentować mieszkańców, którzy sprzeciwiają się kontrowersyjnym inwestycjom? Sprawy żwirowni w Barchnowach, biogazowni w Starym Lesie i wieży telekomunikacyjnej w Koteżach stawiają przed lokalnym samorządem niewygodne pytania.
Gmina nie jest własnością wójta, radnych ani inwestorów. Jest wspólnotą mieszkańców. I to właśnie ich głos powinien być słyszalny, zanim zapadną decyzje mogące na wiele lat zmienić otoczenie ich domów.
Właściciel nieruchomości odwiedza dom mieszkańca, który nagłośnił sprawę
W tym kontekście szczególnego znaczenia nabiera relacja Radosława Wnorowskiego, mieszkańca, który jako jeden z pierwszych publicznie poinformował o planowanej żwirowni.
Po opublikowaniu filmu w internecie właściciel nieruchomości miał pojawić się w rodzinnym domu Wnorowskiego. Według mieszkańca właściciel gruntu był niezadowolony z nagłośnienia sprawy.
– Ten pan był dość mocno oburzony, że ja mieszkańców straszę, że wprowadzam jakieś zamieszanie – opowiada.
Wnorowski odniósł wrażenie, że inwestor był przekonany o możliwości realizacji przedsięwzięcia. Według jego relacji właściciel nieruchomości miał wyjaśniać, że piasek wydobywany w Barchnowach będzie przeznaczony na budowę obwodnicy Starogardu Gdańskiego.
– W moim przekonaniu było to bardziej tak, że się wtrąciłem między wódkę a zakąskę – stwierdza.
Czy takie przekonanie mogło wynikać z wcześniejszych rozstrzygnięć planistycznych?
Ciężarówki kontra znaki ograniczające tonaż do 12 ton
Podczas realizacji programu „Sprawa dla Kociewskiego” wraz z Radosławem Wnorowskim przejechaliśmy drogami w rejonie Lipinek i Jabłowa. W kilku miejscach stwierdziliśmy oznakowanie ograniczające masę pojazdów do 12 ton. To rodzi bardzo poważne pytania o logistykę planowanej żwirowni.
Wydobywanie piasku na większą skalę wiąże się z koniecznością wywożenia znacznych ilości materiału. Jak wpłynie to na życie mieszkańców Barchnowy, Lipinki Szlacheckie, Owidza, czy Jabłowa.
Mieszkańcy obawiają się, że uruchomienie żwirowni może oznaczać wzrost ruchu ciężarowego, hałas, zapylenie i przyspieszone niszczenie lokalnych dróg.
Nie są to obawy, które można zbyć stwierdzeniem, że inwestycja jest prywatnym przedsięwzięciem gospodarczym.
Najpierw domy, potem żwirownia. Kto zadbał o interes mieszkańców?
Najbardziej niepokojący społecznie jest konflikt pomiędzy planowaną działalnością wydobywczą a istniejącą zabudową mieszkaniową.
W tej części gminy powstawały domy jednorodzinne. Mieszkańcy inwestowali w nieruchomości, licząc na spokojne życie w wiejskim otoczeniu.
Teraz w ich sąsiedztwie planowana jest eksploatacja złoża piasku.
– Mamy już zabudowę mieszkalną, ludzie sobie mieszkają, a ma powstać inwestycja żwirowni. Dla mnie jest to niezrozumiałe – mówi Radosław Wnorowski.
W jego ocenie oznacza to lekceważenie oczekiwań mieszkańców.
Wójt i radni powinni wyjaśnić swoje decyzje
Wójt Artur Osnowski i radni gminy Starogard Gdański powinni więc wyjaśnić nie tylko przebieg postępowania środowiskowego, ale przede wszystkim okoliczności przyjęcia ustaleń planistycznych dotyczących nieruchomości. Czy w czerwcu 2026 roku samorząd stworzył warunki sprzyjające realizacji żwirowni, której skutków mieszkańcy zaczęli obawiać się dopiero kilka miesięcy później? Odpowiedź powinna paść publicznie.
Piotr Pielecki – Kociewski

Galeria

Zdjęcie 1
Zdjęcie 2
Zdjęcie 3

Kategorie